2018, Cilt 27, Sayı 1, Sayfa(lar) 049-056
Sıçanlarda Doksisiklinin Kimyasal Peritonite Bağlı Peritoneal Fibrozis Gelişimi Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Serkan YILDIZ1, Zahide ÇAVDAR2, Gülgün OKTAY3, Sülen SARIOĞLU4, Ensari GÜNELI5, Osman YILMAZ5, Taner ÇAMSARI1
1Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Nefroloji Bilim Dalı, İzmir, Türkiye
2Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Moleküler Tıp Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye
3Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Biyokimya Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye
4Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, Patoloji Anabilim Dalı, İzmir, Türkiye
5Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Laboratuvar Hayvanları Bilimi AD, İzmir, Türkiye
Anahtar Kelimeler: MMP’ler, MMP inhibisyonu, Doksisiklin, Peritoneal fibrozis
Özet
AMAÇ: Çalışmada; sıçanlarda kimyasal peritonite bağlı peritoneal fibrozis modelinde, doksisiklin uygulamasının periton morfolojisindeki değişiklikler, periton yıkama sıvısındaki matriks metalloproteaz (MMP) ve matriks metalloproteaz doku inhibitörü (TIMP) aktiviteleri üzerine etkilerini incelemeyi amaçladık.

GEREÇ ve YÖNTEMLER: Çalışmaya alınan 21 adet sıçan her grupta yedi adet olacak şekilde üç gruba ayrıldı. Birinci gruptaki sıçanlarda klorhekzidin glukonat (CHX) ile kimyasal peritonit oluşturuldu, ikinci grupta CHX ile kimyasal peritonit oluşturulan sıçanlara intraperitoneal doksisiklin verildi, üçüncü grup ise kontrol grubu olarak kabul edildi. Çalışma sonunda sakrifiye edilen sıçanlardan periton yıkama sıvıları, parietal ve visseral periton doku örnekleri alındı. Peritoneal yıkama sıvılarında MMP-2, MMP-9, TIMP-1, TIMP-2 ve prokollajen tip I C-terminal peptid (PIPC) düzeyleri ölçümü yapıldı. Periton doku örneklerinde kalınlık ölçümü, olgunlaşmamış kollajen düzeyi ölçümü ve inflamasyon skorlaması yapıldı.

BULGULAR: Parietal periton olgunlaşmamış kollajen düzeyleri, parietal-visseral periton kalınlıkları ve inflamasyon skorları açısından gruplar arasında anlamlı fark saptandı (p<0,05). Periton yıkama sıvısında ölçülen TIMP-1 ve PIPC düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanırken (p<0,05), MMP-2 ve TIMP-2 düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0,05).

SONUÇ: Bu deneysel çalışmada, CHX solüsyonu periton dokusunda kimyasal hasarlanmaya yol açmıştır. İstatistiksel olarak anlamlı olmasa da doksisiklin uygulaması CHX solüsyonunun periton dokusunda yapmış olduğu hasarlanmayı azaltmıştır.

  • Başa Dön
  • Özet
  • Türk Nefroloji Derneği'nin yayın organıdır.